Een pleidooi voor de terugkeer van de liefdesbrief

Geplaatst door Sander Roovers | 18 april 2017 | Aandacht

Geschreven door Jacintha Vetter

Zachtjes krast de kroontjespen over het rulle papier, terwijl de schrijver wanhopig zoekt naar de juiste woorden. Eénmaal opgezogen, worden de in inkt geschreven woorden op het papier immers werkelijkheid;  alles wat zich in zijn hoofd stapelt om in voorzichtige bewoordingen vorm te krijgen. Zij bewaarde alle schrijfsels, zelfs de eerste adresuitwisseling geschreven op een bierviltje. Ze had een speciale kartonnen doos gedecoreerd met een rozenmotief, waar ze alle liefdesbrieven zorgvuldig in bewaarde. Zelfs het handgeschreven kaartje dat aan dat ene boeket bloemen hing, dat ze van haar lief had gekregen. En het inmiddels lege flesje parfum.

Verliefdheid, de liefde, wat blijft daarvan over? In het huidige (Tinder) tijdperk zoals zo treffend beschreven door Sophie, schuif je met een vingerbeweging een potentiele liefdes-kandidaat de vuilnisbak in of zet je de eerste stap op weg naar een fysieke ontmoeting.

Ikzelf stam uit de tijd waarin verklaringen van liefde of zelfs flirten per slakkenpost gingen. Handgeschreven, met postzegel, en dan ook nog eens met de Belgische post. Geduld was een schone zaak. Al dan niet hele werkstukken met toegevoegde uitgeknipte plaatjes, zelfgemaakte tekeningen, songteksten, gedichten en zwijmelende ansichten met zonsondergangen of David Hamilton meisjes in schemerlicht met vaseline op de lens gefotografeerd. Dit alles teneinde de ontvanger te verleiden tot dezelfde romantische, erotische gevoelens die gekoesterd werden. Selfies hadden wij niet, ook geen internet of e-mail, laat staan mobiele telefoons. Fotootjes maakte je in een fotomachine op het station.

“Ikzelf stam uit de tijd waarin verklaringen van liefde of zelfs flirten per slakkenpost gingen.”

De tijd van de vlijt en aandacht waarmee zorgvuldig geschreven brieven heen en weer gestuurd werden. Ieder geschreven woord er één was, dat zwaar gewikt en gewogen werd. De brieven zorgvuldig bewaard werden, al dan niet met het traditionele lintje bij elkaar gebonden. De postbode vol spanning werd opgewacht.

Is de liefdesbrief nog van deze tijd? Juist wel, nu de hele dag de telefoon om aandacht vraagt. Er weer een vluchtig getypt berichtje binnenkomt, Facebook niet verder komt in communicatie als like of geen like, is meer dan ooit de authentieke brief die echt persoonlijk voor jou geschreven is, de moeite waard.

Het is niet voor niets dat nog steeds de ontdekking van fanatieke liefdesbriefschrijvers intrigeert. Zoals Francois Mitterand die een dossier aan handgeschreven brieven achterliet voor zijn geliefde,  Anne Pingeot, terug te vinden in het boek Lettres á Anne verschenen in 2016 bij uitgeverij Gallimard. Of verder teruggaand in de tijd; Gustave Flaubert die de brieven van zijn geliefde op het hart heeft gedragen. In het Belgische Oostende werd een Zweedse liefdesbrief gevonden uit 1862, compleet intact. Hele schilderijen en muziekstukken zijn gewijd aan de liefdesbrief door de eeuwen heen.

SK-A-1595

De liefdesbrief is een schilderij van de Hollandse meester Johannes Vermeer

Marieke Verlangen, beeldend kunstenaar en liefdesbriefschrijfster voor derden, is gegrepen door het bestuderen en observeren van de mens. Zij maakt ook deel uit van het collectief  De Wereldontdooisters, zes jaar geleden ontstaan tijdens de studietijd aan de kunstacademie. Ze willen actief de mensheid een ontdooien want de wereld kan wel extra warmte en ontwapening gebruiken.

Zij ziet het schrijven van liefdesbrieven als kunstvorm. “Juist omdat het niet efficiënt is. E-mailen en appen gaat veel sneller! Voor kunst moet je de tijd nemen, kunst hoeft niet efficiënt te zijn, maar moet vooral raken en ontroeren. Brieven kun je inlijsten en bewaren, ze rafelen misschien aan de randen na verloop van tijd, maar ze blijven langer bestaan. Omdat ze tastbaar zijn, omdat ze meer eeuwigheidswaarde hebben en omdat er zoveel aandacht aan is besteed. Appjes gaan verloren in de cloud. Liefdesbrieven schrijven voor derden is een kans om mijn nieuwsgierigheid naar de mens te vervullen. Ik mag vreemde mensen zomaar allerlei persoonlijke vragen stellen, heerlijk! Met hun antwoorden schrijf ik dan een kunstwerkje voor ze.”

Hoogtijd om onze romantische woorden weer toe te vertrouwen aan het papier en niet in WhatsApp- en Facebookgesprekken. Vind jij het ook tijd dat de liefdesbrief weer in ere wordt hersteld? En zo ja, waarom? Of waarom juist niet?

Plaats een reactie

Verplichte velden