Even voorstellen: HKU Innovator Anke Tijtsma

Geplaatst door Sander Roovers | 20 december 2016 | Authenticiteit

Geschreven door Anke Tijtsma 

Sinds 1 september 2016 studeert meemaker Maurice van Dinther aan de HKU. Hier volgt hij de Masteropleiding ‘Crossover Creativity’ die uitgaat van de volgende filosofie: zodra techniek, creativiteit en economie samenkomen is er daadwerkelijk sociale en maatschappelijke innovatie mogelijk. DURF! geeft graag en gedreven richting aan de zoektocht naar innovatie en ondernemerschap en daarom zijn wij erg benieuwd naar deze zogenoemde HKU Innovators. Meemaker Maurice stelt zodoende iedere twee weken een medestudent aan jou voor! Ditmaal de beurt aan Anke.

Naam: Anke Tijtsma

Leeftijd: 44

Achtergrond: Ik ben van oorsprong voedingskundige en werkte in mijn jonge jaren in het ziekenhuis als diëtist. Naast mijn interesse in voeding wilde ik ook graag leren over andere culturen. Ik studeerde daarom in deeltijd Culturele Antropologie en werkte in allerlei landen. Ruim dertien jaar geleden settelde ik me opnieuw in Nederland en werkte ik jarenlang als gezondheidslobbyist voor een ideële organisatie. Ik pleitte voor beleidsmaatregelen die gunstig uitpakken voor onze gezondheid.

Fascinatie: In de professionele politieke- en beleidsgremia waar ik jaren rondliep wordt veel vergaderd. Wat mij intrigeert is wat er gebeurt zodra functionarissen een vergaderzaal binnenlopen. Het lijkt erop dat we ons als professionals dan direct conformeren aan bestaande conventies en vastomlijnde gedragsafspraken. Dat klinkt mooi en overzichtelijk. Maar zetten we daarmee op dit soort werkplekken ook niet al onze creatieve denkkracht op nul? Ik vind creatieve geesten interessant omdat ze ‘beroeren’ en me uitdagen om anders te kijken. Mijn verbeeldingskracht wordt er door ‘aangezet’.  Ik geloof erin dat als we ‘verbeelding’ meer toelaten in ons professionele bestaan, er beweging kan komen in vaste patronen. Wat dat betekent voor onze vergadersettings? Ik weet het niet. Daarom ga ik tijdens deze Master op onderzoek.

“Ik geloof erin dat als we ‘verbeelding’ meer toelaten in ons professionele bestaan, er beweging kan komen in vaste patronen.”

Wat betekent de Master voor jou?

Leren om mijn vertrouwde werkwijze kritisch te bevragen en er nieuwe inzichten aan toe te voegen. Ik laveer volop tussen mijn ‘oude’ werkveld en kennisgebieden en al het nieuwe. Ook de fase van het niet-weten heeft zijn waarde. Ik daag mezelf flink uit. In de comfortzone blijven is er niet meer bij. Het vormen van nieuwe ideeën verloopt absoluut niet lineair. Nu ervaar ik regelmatig veel chaos en onwetendheid. Ik begeef me nu in een soort liminale fase: in het ‘ondertussen’. Het idee is dat er vanuit een combi van mijn ‘oude’ denkkaders en alle verse ‘ontwerp’-kennis iets nieuws kan ontstaan. Iets dat er nu nog niet is.

Hoe draagt de opleiding bij aan het realiseren van jouw droom?

Ik hoop dat zeer uiteenlopende deskundigen steeds meer gaan samenwerken om de gezondheidsuitdagingen van onze tijd aan te pakken. En dat we in de toekomst alleen nog maar betekenisvolle vergaderingen houden. Wie weet word ik uiteindelijk wel een soort intermediair tussen sectoren. Ik hoop in ieder geval dat mijn bijdrage helpt om de wereld steeds een beetje gezonder te maken.

“Je moet stevig in je schoenen staan om niet zomaar klakkeloos mee te bewegen met waar anderen gaan of wat anderen doen.”

Op welke manier draagt de opleiding bij aan nieuwe inzichten, denkwijzen en visies?

De Master reikt mij allerlei nieuwe werkwijzen aan om vanuit creatief denken te kijken naar zaken die mij bezighouden. Associatief denken levert me nu al veel op. Dat vind ik heel spannend. Juist omdat ik in de jaren hiervoor in een tamelijk lineair werkpatroon zat. In een creatief ‘ontwerp’ proces is het zaak te leren omgaan met ‘niet weten’. Ik zie inmiddels in dat van daaruit iets nieuws kan ontstaan. Echte innovatie ontstaat pas als je een uitdaging vanuit meerdere invalshoeken hebt bekeken. En daarvoor moet je regelmatig uit je eigen denkkader/koker stappen. Dat voelt oncomfortabel en tegelijkertijd ervaar ik het als een verrijking van mijn ‘kunnen’. Misschien is het wel zo dat ik daardoor nog dichter bij mijn eigen authenticiteit kan komen? Dat zou een mooie bijvangst zijn.

Waarom is het belangrijk dat we elkaar stimuleren en blijven voeden met nieuwe inzichten, denkwijzen en visies?

Er zijn veel uitdagingen in onze wereld die niemand in zijn/haar eentje kan oplossen. Zelfs niet vanuit een sector of vakgebied. Denk aan overgewicht of antibiotica resistentie. Of het feit dat mensen met een lage opleiding vaak ongezonder zijn. Ze leven maar liefst 7 jaar korter dan hoogopgeleide mensen met een goed betaalde baan. Deze groep Nederlanders leeft bovendien 17 jaar in slechtere gezondheid. Dit probleem is niet op te lossen door alleen in te zetten op betere toegang tot zorgvoorzieningen. Daarom is het volgens mij essentieel dat er crossovers worden gemaakt tussen sectoren. Dus bijvoorbeeld de onderwijssector die met de sociale dienst, eerstelijns zorg en de mensen van ruimtelijke ordening in gezamenlijkheid inzet op duurzame re-integratie om gezondheidsachterstanden aan te pakken. Dit soort multisectorale samenwerking komt op lokaal niveau best redelijk van de grond. Toch zie ik graag nog veel meer aansluiting met allerlei creatieve denkers en doeners uit de tech- en kunstwereld. Volgens mij is er over en weer nog veel te halen en te brengen. We kunnen veel meer waarde creëren door crossovers maken. Daar zou ik graag aan bijdragen. Tenslotte komen echte oplossingen vaak vanuit andere vakgebieden. Dus laten we allemaal crossovers aanjagen: ‘Daar wordt iedereen beter van!’

Wat is jouw relatie of fascinatie met het actuele thema, Authenticiteit, van het magazine DURF!?

Op veel plekken in ons dagelijkse leven is het verdomd lastig om authentiek te zijn. Je moet stevig in je schoenen staan om niet zomaar klakkeloos mee te bewegen met waar anderen gaan of wat anderen doen. Dat geldt zelfs al in een doodgewone vergadering. In veel gevallen conformeren we ons aan de ongeschreven regels zodra we zo’n zaal binnenlopen. Wat doet dat met je authenticiteit? Ik vind het belangrijk om mezelf af te vragen of ik in een vergadersetting echt bijdraag wat ik zou willen bijdragen. En als ik bijdraag is het prettig om dat op mijn geheel eigen wijze te mogen doen. Dat is niet altijd gemakkelijk. Hoe gedraag ik me als professional? En ben ik dan tegelijkertijd ook nog helemaal mezelf?

Heb je ideeën over dit onderwerp, zijn er mensen die ik moet ontmoeten, projecten waar ik weet van moet hebben, wil je meedoen, laat ’t me weten!

Laat onder deze blog ook vooral weten hoe jij nieuwe inzichten, denkwijzen en visies opdoet!

Plaats een reactie

Verplichte velden